วันที่ 12 มีนาคม ปี 2009 เบอร์นาร์ด เมดอฟฟ์ ยอมรับผิดในห้องหาก่อตั้งแชร์ลูกโซ่ โดยเปิดเผยว่าเขาได้ฉ้อโกงเงินนักลงทุนไปกว่า 65 พันล้านเหรียญ

แม้แชร์ลูกโซ่ของเมดอฟฟ์จะถือได้ว่าเป็นแชร์ลูกโซ่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ แต่ผมเชื่อว่ามันคงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน ทั้งนี้เพราะคนส่วนใหญ่ก็ยังไม่ได้เรียนรู้อะไรจากแชร์ลูกโซ่ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ดูง่ายๆ จากการที่พวกเขาไม่เคยสังเกตเห็นแชร์ลูกโซ่ที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงดำเนินการอยู่ทุกวัน มองในแง่นิทานการเงิน แชร์ลูกโซ่สามารถตั้งอยู่ได้โดยไม่มีใครตะขิดตะขวงใจ ก็ต่อเมื่อยังคงมีนักลงทุนหน้าใหม่ใส่เงินเข้ามาในระบบให้เมดอฟฟ์ในฐานะผู้จัดการดำเนินการนำเงินดังกล่าวไปจ่ายให้กับนักลงทุนรายเก่า เป็นอย่างนี้ต่อกันไปเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังมีกระแสเงินสดไหลเข้าระบบ แชร์ลูกโซ่วงนี้ก็ยังดำเนินต่อไปได้

นอกจากนี้ เขายังพูดถึงคนที่เชื่อในแทงบอลนิทานการเงินเรื่องนี้ว่า “การลงทุนระยะยาวในตลาดหลักทรัพย์บอลโลก จะทำให้นักลงทุนที่ไม่ได้ทำอะไร (แต่หวังจะทำกำไร) ไม่ได้อะไรจากการลงทุนของพวกเขาเลย”

ปัญหาเดียวของที่ปรึกษาทางการเงินก็คือ พวกเขาเองยังเป็นเพียงแค่คนในด้าน E และ S ที่ทำงานให้คนในด้าน B และ I กันอยู่เลย และแน่นอน พวกเขาไม่ใช่คนรวยแต่อย่างใด นั่นคือที่มาที่พวกเขาเรียกตัวเองว่า “โบรกเกอร์” ก็เพราะพวกเขาถังแตกยิ่งกว่าเราเสียอีก

ในหนังสือ “The Tao of Warren Buffet” วอร์เรน บัฟเฟตต์ กล่าวถึงที่ปรึกษาทางการเงินไว้ว่า “วอลล์สตรีตเป็นที่เดียวในโลกที่คนขับรถโรลล์-รอยซ์ เดินทางมาขอคำปรึกษาจากคนที่ใช้บริการรถไฟฟ้าใต้ดิน”